Z kubkiem herbaty w świat - wambierzycka jesień :)

Po powrocie do domu, jakby nigdy nic przebrałam się i zajęłam się sobą. Zeszłam do mieszkania mojego dziadka. W pewnym momencie stwierdziłam, że potrzebuję świeżego powietrza. Chwyciłam za wygodne buty i kurtkę, nalałam do termosu herbaty i wyruszyłam w drogę. Podczas spaceru mijałam sarny pasące się na łące, sowy i inne ptactwo w lesie. Spacerując po polu, zaczęłam zadawać sobie pytania.

Dlaczego czułam niesamowity spokój ducha? Czemu sarny nie uciekają?

Doszłam również po raz kolejny do wniosku, że ludzie powinni częściej cieszyć się z drobiazgów, zauważać je. Przecież każdy listek, trawa, wraz z podmuchem wiatru tworzyły piękną symfonię, śpiew ptaków, który umilał mi drogę – zachwyciłam się tym. Poczułam się spójna z przyrodą. Znalazłam swoje miejsce na Ziemi... I pomyśleć, że wszystko to zaczęło się od zaparzonej herbaty.

Wy też powiedzcie jakie odczucia budzi w was teraźniejsza pora roku. Podzielcie się swoimi przemyśleniami w komentarzach.

Zachęcam również do obejrzenia filmu z mojej przechadzki. 

Rosie

Z okazji Dnia Edukacji Narodowej...

"Dlaczego musimy się uczyć tych wszystkich bzdur?

Ze wszystkich skarg i pytań, które słyszałem od moich uczniów, to pojawiało się najczęściej. Odpowiadałem na nie, przytaczając następującą przypowieść.

Pewnej nocy grupa wędrowców szykowała się do odpoczynku, gdy nagle spłynęło na nich jasne światło. Wiedzieli, że to jakaś niebiańska istota. Oczekiwali więc niecierpliwie na boską wiadomość niezwykłej wagi, która była przeznaczona specjalnie dla nich.

W końcu przemówił do nich głos: "Zbierzcie tyle kamieni, ile zdołacie, i włóżcie je do toreb, które macie przy siodłach. Po jednym dniu drogi zatrzymajcie się na postój, a jutrzejsza noc znajdzie was w radości i znajdzie was w smutku".

Wędrowcy ruszyli w drogę, nie kryjąc rozczarowania i gniewu. Oczekiwali, że głos odkryje przed nimi jakąś wielką uniwersalną prawdę, która pomoże im zaprowadzić na świecie ład, porządek i dobrobyt. A zamiast tego otrzymali służebne zadanie, które nie miało dla nich żadnego sensu. Jednak wspomnienie jasności, która towarzyszyła boskiemu głosowi, kazało im zebrać po kilka kamieni i schować je do worka. Głośno wyrażali swoje niezadowolenie, ale ruszyli w drogę i jechali przez cały dzień. Wieczorem zatrzymali się na nocleg, sięgnęli do swoich worków i odkryli, że kamyki zamieniły się w diamenty. Cieszyli się, że mają diamenty. Smucili się, że nie zebrali więcej kamyków.

[...]

Zbierz więc wszystkie kamienie, jakie tylko zdołasz, a wtedy możesz liczyć na przyszłość przepełnioną diamentami."

Tekst: John Wayne Schlatter

Tłumaczenie: MAGDALENA HERMANOWSKA

Balsam dla duszy nauczyciela 

Jak się uczyć, by się nauczyć!

Na pewno większość z nas, kiedy siada przy biurku, zadaje sobie pytanie ''Od czego mam zacząć?'' lub ''Jak mam się za to zabrać?''.

Oto dziewięć sposobów, które według mnie pomogą w organizacji oraz skupieniu.

1. Wybierz odpowiednią porę na naukę, na pewno nie będzie to wcześnie rano, ani nie będzie to wieczór, ponieważ wtedy twój mózg jest zbyt zmęczony, aby przyswajać wiedzę.

2. Musisz znaleźć się w próżni, wyłączyć komputer, telewizor, telefon. Nic cię nie może rozpraszać.

3. Z pewnością nie nauczysz się niczego, kiedy będziesz zdenerwowany, może uspokoić cię np. kubek ciepłej herbaty lub jakaś cicha, spokojna muzyka.

4. Rób notatki, najlepiej przy pomocy kolorowych karteczek, na pewno o wiele łatwiej przyswoisz wiedzę.

5. Fiszki! To nie tylko pomysł na język obcy, ale także na każdy inny przedmiot.

6. Znajdź swój sposób na naukę. Musisz ćwiczyć i powtarzać do skutku! Musisz czytać ze zrozumieniem.

7.Bądź krytyczny wobec siebie, ale też nagradzaj się za małe sukcesy.

8.Graj w skojarzenia, kiedy tylko nie możesz zapamiętać jakiegoś wyrazu, np. z angielskiego, musisz skojarzyć go sobie na swój sposób, ponieważ wtedy na długo go zapamiętasz.

9.Ostatnia rzecz - dla mnie najważniejsza - to taka, żebyś nie zostawiał wszystkiego na ostatnią chwilę. Kiedy masz wolny czas, to zamiast tracić go na siedzenie na Facebooku czy przed telewizorem, zrób to, co masz pilnego do zrobienia, np. odrób lekcje, spakuj się do szkoły. Wtedy na pewno będziesz zorganizowany.

Emilia Pabian, klasa 6a

Zumba - moja ogromna pasja!

Cześć! Mam na imię Emilka i moją największą pasją jest Zumba.

Moje pierwsze zajęcia odbyły się 1 kwietnia 2015 roku. Już wtedy wiedziałam, że ten taniec to coś niesamowitego. Idę tam, kiedy jestem smutna, wesoła, a także  - kiedy jestem zła. Wychodzę naładowana pozytywną energią.

 Po pierwszych zajęciach od razu wgłębiłam się w temat Zumby. Czym tak naprawdę jest, kto ją wymyślił - to najbardziej mnie interesowało. Kiedy już wiedziałam, że tą osobą jest Beto Perez, bardzo chciałam go poznać - było to moim marzeniem. W niedługim czasie spełniło się ono! Było to dokładnie 7 czerwca 2015 roku. Wtedy odbył się największy na świecie maraton Zumby REEBOK WEELNESS MARATHON w Pradze. Pojechałam tam z całą moją grupą. Było niesamowicie, spotkałam Beto , tańczyłam godzinami. To naprawdę coś wspaniałego, kiedy 3,000 tys. ludzi tańczy to samo.

Od tamtego momentu, każdemu, kto nie wierzy w swoje siły, w to, co robi, powtarzam, że powinien to jak najszybciej zmienić, bo marzenia zawsze się spełniają, wystarczy w nie wierzyć.

Na Zumbę chodzę nadal i czerpię z tego mnóstwo pozytywnej energii.

Emilka Pabian, 6a

Nie tylko literatura...

Twórczość uczniów MZS nie kończy się na pięknych zadaniach z języka polskiego. Mają oni także inne zdolności. A jakie?

Wiktoria Springer z 6a pięknie rysuje! 

Zapraszam do obejrzenia wybranych prac :)

Rozwijajcie kreatywność!

Zapraszam do obejrzenia kilku zdjęć z zajęć plastycznych, które odbywają się w naszej szkole.

Mają one formę koła zainteresowań, podczas którego malujemy, szkicujemy, rysujemy, rzeźbimy, stosujemy różne techniki malarskie. Tworząc,  rozwijamy naszą kreatywność. 

Koło prowadzi pan Krystian Kusznir, który pomaga nam tworzyć nasze prace. Na zajęciach panuje miła i sympatyczna atmosfera.

Bardzo lubię na nie uczęszczać, ponieważ dzięki nim wiele dowiaduję się o malarstwie i sztuce.

Serdecznie zapraszam wszystkich chętnych - zajęcia odbywają się we wtorki na 7 i 8 godzinie lekcyjnej, w nowej pracowni plastycznej,  naprzeciwko sali numer 14 (dawny MAGAZYN).

Emilia Pabian, 6b 

Nasze pasje :)

Cześć :)

Nazywam się Paulina Cyraniuk i mam 12 lat. Moją największą pasją jest jazda konna. Przygoda z końmi zaczęła się, gdy miałam 6 lat. Teraz na treningi jeżdżę trzy razy w tygodniu. Lubię to robić, sprawia mi to przyjemność. Gdy mam kontakt z końmi,  od razu się uspokajam, a negatywne emocje zawsze ze mnie schodzą. 

 Serdecznie zapraszam do Ośrodka Jeździeckiego "Kłodzka Róża". Musicie jednak pamiętać, że aby się nauczyć dobrze jeździć, potrzeba dużo czasu.

Paulina Cyraniuk, 6a

Chcesz pochwalić się swoją pasją na naszym blogu? 

Zapraszam do kontaktu: ak.anek@wp.pl